Informacyjny Serwis Policyjny

Jak co roku 10 października obchodziliśmy Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego. To ważny moment, aby podnieść świadomość na temat dobrostanu psychicznego, wspierać się nawzajem w budowaniu równowagi emocjonalnej oraz okazywać solidarność osobom przechodzącym przez kryzysy.

Tegoroczne obchody odbywały się pod hasłem: „Głos doświadczenia: prawdziwe świadectwa, realne zmiany”. Stoi za nim prosta i ważna myśl: każdy, kto zmaga się z trudnościami natury psychicznej, ma pełne prawo do profesjonalnego wsparcia, rozwoju osobistego i zawodowego oraz do godnej pracy.

Warto pamiętać, że kryzys psychiczny nie zawsze oznacza hospitalizację czy leczenie psychiatryczne. Większość z nas - bez względu na stanowisko, staż czy status społeczny - choć raz doświadczyła trudniejszego momentu. Powody bywają różne: stresująca sytuacja w pracy, problemy rodzinne, choroba somatyczna czy nagłe zmiany życiowe. Czasem wystarczy wtedy rozmowa z kimś bliskim, a czasem warto sięgnąć po wsparcie psychologa lub psychiatry.

W codziennym biegu warto jednak zadać sobie kilka szczerych pytań:

1.    Czy daję sobie prawo do gorszego czasu i nie muszę ze wszystkim radzić sobie na 100%?
2.    Czy potrafię przyznać przed samym sobą, że przechodzę przez coś trudnego i czuję spadki energii lub gorszy nastrój?
3.    Czy mam w sobie gotowość, by poszukać wsparcia?

Często sami dla siebie jesteśmy najsurowszymi sędziami. Narzucamy sobie wysokie wymagania i zapominamy, że każdy - policjant, przełożony czy troskliwy rodzic - ma prawo do chwil słabości. Taki stan nie musi od razu oznaczać poważnych zaburzeń, ale potrafi skutecznie odebrać radość z dnia codziennego, obniżyć naszą efektywność czy utrudnić wykonywanie zwykłych obowiązków. Przyczyny mogą wydawać się błahe, co dodatkowo utrudnia nam odpuszczenie sobie i przyznanie: „Tak, mam teraz trudniejszy moment”.

Wielu z nas wychowano w przekonaniu, że trzeba być silnym i nie pokazywać emocji ani zmęczenia. Tymczasem dopiero nazwanie rzeczy po imieniu otwiera drogę do realnej poprawy i odzyskania równowagi.

Kolejnym, równie ważnym krokiem jest otwarcie się na pomoc. Czasem wystarczy rozmowa z przyjaciółmi lub rodziną, ale bywają sytuacje, w których niezastąpiona okazuje się pomoc specjalisty. W naszej formacji wciąż krąży wiele mitów na temat korzystania ze wsparcia psychologicznego, jednak większość z nich nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Pomoc jest łatwo dostępna i naprawdę warto z niej korzystać.

Trudności są naturalną częścią życia. Gdy czujesz, że emocje lub sytuacja zaczynają Cię przerastać - sięgnij po pomoc. Z drugiej strony dbajmy o to, by nie stygmatyzować osób, które zdecydowały się na wizytę u psychologa czy psychiatry. Twórzmy środowisko służby i pracy oparte na wzajemnym szacunku, zaangażowaniu i dbałości o godność każdego człowieka.

Zdrowie psychiczne to nie przywilej - to podstawowe prawo każdego z nas.

Wydziału Psychologów Policyjnych Biura Koordynacji Postępowań Kwalifikacyjnych i Szkolenia Policji Komendy Głównej Policji